* غم پنهان *

 

رنان

سعادت  دیگران  بخشی  مهم از خوشبختی  ماست 

تو می رسی و غمی پنهان همیشه پشت سرت جاری

همیشه طرح قدم هایت شبیه روز عزاداری

تو می نشینی و بین ما نشسته پیکر مغمومی

غریب وخسته و خاک آلود؛ به فکر چاره ناچاری

شبیه جنگل انبوهی که گر گرفته از اندوهِ -

هجوم لشکر چنگیزی... گواهت این غم تاتاری

بیا و گریه نکن در خود که شانه های زمین خیسند

مرا تحمل باران نیست؛ تو را شهامت خودداری

همین که چشم خدا باز است به روی هرچه که پیش آید

ببین چه مرهم  شیرینیست  برای سختی و دشواری!!

کمی پرنده اگر باشی در آسمان دلم هستی

رفیق ماهی و مهتابی؛عزیز سرو وسپیداری...

چقدر منتظرت بودم !ببینمت کمی آسوده...

دوباره آمده ای اما؛ همان همیشه عزاداری

.:: او ریش دارد و من نه ؟! ::.

دوستان سلام

می دونم سرعت اینترنت توی ایران خیلی پایین هستش و دیدن کلیپ به صورت آنلاین سخته ولی دیدن این کلیپ رو به همه دوستان توصیه می کنم.

آدمي مي شناسم از دوزخ
خوف وتشويش دارد و من نه
بس که مي ترسد از عذاب خدا
هول آتيش دارد و من نه
دائما ذکر گويد و تسبيح
در کف خويش دارد و من نه
قلبي آکنده از خدا و سري
باطن انديش دارد و من نه
بس عجول است در رکوع و سجود
گوئي او جيش دارد و من نه
تا رسد زآسمان به او الهام
دوسه تا ديش دارد و من نه
گوئيا با خدا بود فاميل
او که اين کيش دارد و من نه
بهر ماموريت ز بيت المال
هي سفر پيش دارد و من نه
بر نگشته ز انگليس هنوز
سفر کيش دارد و من نه
بهر حج تمتع و عمره
کوپن و فيش دارد و من نه
زندگي تخته نرد اگر باشد
او دو تا شيش دارد و من نه
پانزده تا مغازه يک پاساژ
توي تجريش دارد و من نه
در دزاشيب باغ و در قلهک
خانه از خويش دارد و من نه
پانزده تا عيال صيغه و عقد
بي کم و بيش دارد و من نه
گرچه با گرگها بود دمخور
ظاهر ميش دارد و من نه
داني او اين همه چرا دارد؟
چون که او ريش دارد و من نه

راستی نظرتون در مورد کلیپ توي نظرات بگید.

*شهر رمضان ، الذی انزلت فیه القرآن*

کم کم دیگه بوی "ماه رمضان"  توی هر شهر و کوچه و خونه به مشام همه داره

 

میرسه،انگار همین دیروز بود که داشتیم عید فطر رو جشن می گرفتیم.یه سال

 

هم گذشت و دوباره رمضان،ماه نزول قرآن، ماه ضیافت الله رسید....

 

آره رمضان با " ربنای" شجریان اش،با" اذان" موذن زاده اش،با "دعای سحر"اش،

 

با  "بک یا الله" اش، با  "شبای احیاش" ، با  "سفره ی افطار" اش رسید...

 

خدای مهربونم!

 

امیدوارم به همه توفیق بفرمایی،تا از این ماه،که منصوب به خودتان و ماه خدا نام

 

داره، نهایت استفاده رو ببریم و از فیوضات این ماه پر خیر و برکت بهره مند بشیم.

 

آمین یا رب العالمین...

.:: مهندس و مدير ::.

مردی که سوار بر بالن در حال حرکت بود ناگهان به یاد آورد قرار مهمّی دارد؛ ارتفاعش را کم کرد و از مردی که روی زمین بود پرسید:
"ببخشید آقا ؛ من قرار مهمّی دارم ، ممکنه به من بگویید کجا هستم تا ببینم به موقع به قرارم می رسم یا نه؟"
مرد روی زمین : بله، شما در ارتفاع حدودا ً۶ متری در طول جغرافیایی "۱٨'۲۴ ﹾ۸۷ و عرض جغرافیایی "۴۱'۲۱ﹾ ۳۷ هستید.
مرد بالن سوار : شما باید مهندس باشید.
مرد روی زمین : بله، از کجا فهمیدید؟؟"
مرد بالن سوار : چون اطلاعاتی که شما به من دادید اگر چه کاملا ًدقیق بود به درد من نمی خورد و من هنوز نمی دانم کجا هستم و به موقع به قرارم می رسم یا نه؟"
مرد روی زمین : شما باید مدیر باشید.
مرد بالن سوار : بله، از کجا فهمیدید؟؟؟"
مرد روی زمین : چون شما نمی دانید کجا هستید و به کجا میخواهید بروید. قولی داده اید و نمی دانید چگونه به آن عمل کنید و انتظار دارید مسئولیت آن را دیگران بپذیرن.

*بهترین هرگز فراموشت نخواهم کرد*

چه شبها که من بی صدا گریه کردم

برای دل بی نوا گریه کردم

وبی شانه هایت گریه کردن چه سخت است

بیا تا ببینی کجا گریه کردم

به شوق بهار نجیب نگاهت

شدم ابرو بی ادعا گریه کردم

غریبانه سر روی زانو نهادم

برای دلت بی ریا گریه کردم

اگر ميدانستم که در پس هر خنده اي گريه اي وجود دارد ، هرگز نمي خنديدم .

و اگر ميدانستم که درپس هر سلامي ، خداحافظي هست هرگز سلام نمي کردم .

 و اگر ميدانستم در پس هر آشناي جدايي وجود دارد ، هرگز آشنايت نمي شدم .

 و حالا که خنديدمت ، سلامت کردم ، و آشنايت شدم 

 دوستت دارم و هرگز فراموشت نخواهم کرد

.:: اگه يه روز بري سفر ::.

                                       اگه يه روز بري سفر
                                           بري ز پيشم بي خبر
                                               اسير رويا ها مي شم
                                                دوباره باز تنها مي شم
                                                به شب ميگم پيشم بمونه
                                                    به باد ميگم تا صبح بخونه         
                                                           بخونه از ديار ياري چرا
                                                                ميري تنهام مي زاري
                                                                      اگه فراموشم کني
                                                                         ترک آغوشم کني
                                                                             پرنده دريا ميشم
                                                                    توو چنگ موج رها ميشم
                                                                   به دل ميگم خاموش بمونه
                                                                     ميرم که هر کسي بدونه
                                                                  ميرم بسوي اوون دياري
                                                               که تووش منو تنها نذاري
                                                                     اگه يروزي نووم تو    
                                                            توو گوشه من صدا کنه
                                                               دوتاره باز غمت بياد                                         
                                                                  که منو مبتلا کنه
                                                    به دل ميگم کاريش نباشه 
                                                          بزاره درد تو دوا شه                                               
                                                            بره توي تمومه جونم                                                
                                                           که باز برات آواز بخونم                                              
                                                                 اگه بازم دلت ميخواد                                         
                                                                       يار يکديگر باشيم                                           
                                                                             مثال ايوم قديم                                     
                                                                      بشينيمو صحر پا شيم                                    
                                                                         بايد دلت رنگي بگيره                                  
                                                                            دوباره آهنگي بگيره
                                                                        بگيره رنگ اوون دياري
                                                                    که تووش منو تنها نذاري 
                                                                 اگه ميخواي پيشم بموني
                                                                          بيا تا باقي جووني 
                                                                   بيا تا پوست واستخونه
                                                                       نذار دلم تنها بمونه
                                                                 بذار شبم رنگي بگيره
                                                                  دوباره آهنگي بگيره   
                                                               بگيره رنگ اوون ديري
                                                        که تووش منو تنها نذاري

.:: طبیعت حقیقی یک قلب ::.

"جان بلا نکارد" از روی نیکمت برخاست . لباس ارتشی اش را مرتب کرد وبه تماشای انبوه جمعیت که راه خود را از میان ایستگاه بزرگ مرکزی پیش می گرفتند مشغول شد. او به دنبال دختری می گشت که چهره او را هرگز ندیده بود اما قلبش را می شناخت دختری با یک گل سرخ .

از سیزده ماه پیش دلبستگی اش به او آغاز شده بود. از یک کتابخانه مرکزی فلوریدا با برداشتن کتابی از قفسه ناگهان خود را شیفته و مسحور یافته بود. اما نه شیفته کلمات کتاب بلکه شیفته یادداشت هایی با مداد که در حاشیه صفحات آن به چشم می خورد. دست خطی لطیف که حکایت از ذهنی هشیار و درون بین و باطنی ژرف داشت. در صفحه اول "جان" توانست نام صاحب دست خط را بیابد :دوشیزه هالیس می نل" . با اندکی جست و جو و صرف وقت او توانست نشانی دوشیزه هالیس را پیدا کند."جان" برای او نامه ای نوشت و ضمن معرفی خود از او در خواست کرد که به نامه نگاری با او بپردازد .

روز بعد "جان" سوار بر کشتی شد تا برای خدمت در جنگ جهانی دوم عازم شود. در طول یک سال ویک ماه پس از آن دو طرف به تدریج با مکاتبه و نامه نگاری به شناخت یکدیگر پرداختند. هر نامه همچون دانه ای بود که بر خاک قلبی حاصلخیز فرو می افتاد و به تدریج عشق شروع به جوانه زدن کرد "جان" در خواست عکس کرد ولی با مخالفت "میس هالیس" رو به رو شد . به نظر "هالیس" اگر "جان" قلبا به او توجه داشت دیگر شکل ظاهری اش نمی توانست برای او چندان با اهمیت باشد.
وقتی سرانجام روز بازگشت "جان" فرا رسید آن ها قرار نخستین دیدار ملاقات خود را گذاشتند: 7 بعد از ظهر در ایستگاه مرکزی نیویورک . هالیس نوشته بود: "تو مرا خواهی شناخت از روی رز سرخی که بر کلاهم خواهم گذاشت.". بنابراین راس ساعت 7 بعد از ظهر "جان " به دنبال دختری می گشت که قلبش را سخت دوست می داشت اما چهره اش را هرگز ندیده بود.

ادامه ماجرا را از زبان "جان "  در ادامه مطلب  بشنوید:
 

.:: آهنگ زیبا ::.

 آهنگ زیبا از George Jones به نام "He Stopped Loving Her Today"

He said I'll love you 'til I die
She told him you'll forget in time
As the years went slowly by
She still preyed upon his mind

He kept her picture on his wall
Went half crazy now and then
He still loved her through it all
Hoping she'd come back again

Kept some letters by his bed
Dated 1962
He had underlined in red
Every single I love you

I went to see him just today
Oh but I didn't see no tears
All dressed up to go away
First time I'd seen him smile in years

(Chorus)
He stopped loving her today
They placed a wreath upon his door
And soon they'll carry him away
He stopped loving her today

(Spoken)
You know she came to see him one last time
Oh and we all wondered if she would
And it kept running through my mind
This time he's over her for good

دانلود آهنگ در ادامه مطلب

.:: آخرین جرعه جام ::.

همه میپرسند
چیست در زمزمه مبهم آب
چیست در همهمه دلکش برگ
چیست در بازی آن ابر سپید
روی این آبی آرام بلند
که ترا می برد اینگونه به ژرفای خیال
چیست در خلوت خاموش کبوترها
چیست در کوشش بی حاصل موج
چیست در خنده جام
که تو چندین ساعت
مات و مبهوت به آن می نگری
نه به ابر
نه به آب
نه به برگ
نه به این آبی آرام بلند
نه به این خلوت خاموش کبوترها
نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام
من به این جمله نمی اندیشم
من مناجات درختان را هنگام سحر
رقص عطر گل یخ را با باد
نفس پاک شقایق را در سینه کوه
صحبت چلچله ها را با صبح
بغض پاینده هستی را در گندم زار
گردش رنگ و طراوت را در گونه گل
همه را میشنوم
می بینم
من به این جمله نمی اندیشم
به تو می اندیشم
ای سراپا همه خوبی
تک و تنها به تو می اندیشم
همه وقت
همه جا
من به هر حال که باشم به تو می اندیشم
تو بدان این را تنها تو بدان
تو بیا
تو بمان با من تنها تو بمان
جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب
من فدای تو به جای همه گلها تو بخند
اینک این من که به پای تو درافتادم باز
ریسمانی کن از آن موی دراز
تو بگیر
تو ببند
تو بخواه
پاسخ چلچله ها را تو بگو
قصه ی ابر هوا را تو بخوان
تو بمان با من تنها تو بمان
در دل ساغر هستی تو بجوش
من همین یک نفس از جرعه جانم باقی است
آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش.

*آقایی روزت مبارک*

می نویسم ... آری ...باز هم مثل همیشه برای تو می نویسم... برای تویی که مقصود تمام نوشته های منی تویی که الفبای عشق را به من آموختی تویی که مرا سر گردان دنیای قشنگ عاشقی کردی تویی که قلم روان قلبم را به دست دلم دادی تا برای اولین بار برای تو بنگارد تویی که دگر هیچگاه نمی توانم از کنارت با بی تفاوتی بگذرم تویی که چیزی به من هدیه کردی تا غمخوار و همدم تنهایی هایم باشد تویی که فقط تو را از او می خواهم و بس .. تویی که هیچ در وصف مهربانی های بی پایانت نمی یابم و تنها حرف و کلامی که برایت می یابم این است: با تمام وجودم **دوستت دارم ** بی نهایت با صداقت تا قیامت ...

نگاهت را قاب می گیرم در پس آن لبخند که به من شور و نشاط زندگی می بخشد امروز روز توست روزت مبارک آقایی خودم.*

.:: خدایا ::.

                                

خدایا!

چه تنگ و تیره و تاریک است راهی که دلالت تو در آن نیست و چه روشن و حقیقت‌نما و منیر، راهی که

هدایت تو در آن است.

خدایا!

در آن دلی که لطافت حضور تو نیست، از هر چه عشق و خوبی و لطف خالیست.

خدایا!

در جاده‌ای که نسیم عنایت تو نمی‌وزد و ماهتاب رحمت تو نمی‌تابد کدام دل راه به حقیقت تو می‌برد؟

خدایا!

ما را از ظلمات راه‌های ضلالت نجات بخش و به روشنای طریق هدایت خویش راهنمایی کن.

خدایا!

راه‌های منتهی به تو به تعداد نفوس آدمیست، بینهایت است.

ما را از نزدیکترین راه به خویش برسان.

                                                                    (مناجات المریدین)

.:: خانمی روزت مبارک ::.

این مطلب رو به همه مامانا و مخصوصا به خانمی خودم که میدونم مامان خیلی خوبی میشه تقدیم میکنم:

مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي

اي باغبان هستي من

گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند

گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد

گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند

گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد

گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند

گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد

مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

*دوستت دارم*

تو را به جاي همه کساني که  نشناخته ام دوست مي دارم.
تو را به جاي همه روزگاراني که نمي زيسته ام دوست مي دارم.
براي خاطر عطر نان گرم و برفي که آب مي شود و براي خاطر نخستين گناه.
تو را به خاطر دوست داشتن دوست مي دارم.
تو را به جاي همه کساني که دوست نميدارم  دوست مي دارم
سپيده که سر بزند در اين بيشه زار خزان زده شايد دوباره گلي برويد شبيه آنچه در بهار بوييديم
پس  به نام زندگي هرگز مگو هرگز...

عزيزم دلم برات خيلي تنگ شده . وقتي ياد لحظه هايي كه با هم بوديم مي افتم گريم ميگيره چقدر روزاي با هم بودنمون زود گذشت . ولي بازم صبر مي كنم تا بازم روزي برسه كه دستامونو توي دست همديگه بگيريم.

دوستت دارم خيلي زياد...

 

محمدم خيلی وقت بود نشد تو وبلاگ مطلب بنويسيم.امروز بازم

اومدم برات حرفای دلم و بنويسم.عزيزم بازم از همه خوبيا و محبتات تشکر

ميکنم گلم.هميشه تو قلبمی و می پرستمت.خيلی دوست دارم.

تقديم به تو که بهترينی:

تو همونی که تو رويام تو رو من خواب می ديدم

تو چشات اسمون و افتاب و مهتاب می ديدم

زلفات و شب می خره ماه توی اون لونه کنه

مثل من صدها دل و عاشق و ديوونه کنه

تو اونی همونی تو اونی همونی

از تو قلک چشات سکه های رنگارنگ می ريزه روی هوا

با صدای خنده هات ميشه از ستاره پر اسمون رو سياه

تو اونی همونی تو اونی همونی

تو همونی اگه شب قصه بگی

چشم بی خوابم و خواب می کنی

تو همونی اگه با من بمونی

من و از ارزو سيراب می کنی

تو اونی همونی تو اونی همونی

از تو قلک چشات سکه های رنگارنگ می ريزه روی هوا

با صدای خنده هات ميشه از ستاره پر اسمون رو سياه

تو اونی همونی تو اونی همونی

محمد خوبم دوست دارم از همه دنيا بيشتر و هميشه تو قلبمی و با توام .

عزيزم خيلی دوست دارم.می خوام کلماتی و پيدا کنم که همه احساسم و

با تمام وجود بيان کنه ولی احساسم کلمات و کم مياره **

*دوستت دارم*

این شب مهتابی ام را با تو قسمت می کنم

تا سحر بی خوابی ام را با تو قسمت می کنم

تا تب و تاب مرا وقت سرودن حس کنی

یک غزل بی تابی ام را با تو قسمت می کنم

از دو نیمه، نیمه ی دلمردگی سهم خودم

نیمه ی شادابی ام را با تو قسمت می کنم

تو اگر یک جرعه توفانم دهی، من موج موج

مستی گردابی ام را با تو روشن می کنم

بعد عمری حاصلم این است و من امشب همین

خلوت سهرابی ام را با تو قسمت می کنم

صبح فردا هم- اگر پیشم بمانی امشبی

آسمان آبیم را با تو قسمت می کنم

من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد!

همه اندیشه ام اندیشه فرداست،

وجودم از تمنای تو سرشار است

زمان – در بستر شب – خواب و بیدار است،

هوا آرام، شب خاموش، راه آسمانها باز...

خیالم چون کبوترهای وحشی می کند پرواز...

رود آنجا که می بافند کولی های جادو، گیسوی شب را

همان جاها، که شبها در رواق کهکشانها عود می سوزند

همان جاها، که اخترها، به بام قصرها، مشعل می افروزند

همان جاها، که رهبانان معبدهای ظلمت نیل می سایند

همان جاها، که پشت پرده شب،

 دختر خورشید فردا را می آرایند،

همین فردای افسون ریز رویایی

همین فردا که راه خواب من بسته ست

همین فردا که روی پرده پندار من پیداست

همین فردا که مارا روز دیدار است

همین فردا که ما را روز آغوش و نوازش هاست

همین فردا، همین فردا...

... من امشب تا سحر خوابم نخواهد برد!

زمان، در بستر شب، خواب و بیدار است،

سیاهی تار می بندد،

چراغ ماه، لرزان، از نسیم سرد پاییز است،

دل بی تاب و بی آرام من، از شوق لبریز است،

به هر سو چشم من رو می کند: فرداست!

سحر از ماورای ظلمت شب می زند لبخند

قناری ها سرود صبح می خوانند...

...من آنجا، چشم در راه توام، ناگاه:

تو را، از دور می بینم که می آیی،

تو را، از دور می بینم که می خندم،

 تو را، از دور می بینم که می خندی و می آیی،

...نگاهم باز حیران تو خواهد ماند،

سرا پا چشم خواهم شد.

تو را در بازوان خویش خواهم دید!

سرشک اشتیاقم شبنم گلبرگ رخسار تو خواهد شد.

تنم را از شراب شعر چشمان تو خواهم سوخت.

برایت شعر خواهم خواند،

برایم شعر خواهی خواند،

تبسم های شیرین تو را، با بوسه خواهم چید!

و گر بختم کند یاری،

در آغوش تو...

 ... ای افسوس!

سیاهی تار میبندد،

چراغ ماه، لرزان، از نسیم سرد پاییز است،

هوا آرام، شب خاموش، راه آسمانها باز

زمان – در بستر شب – خواب و بیدار است

                                                              فریدون مشیری

๑۩۞۩๑ آزاده جان تولدت مبارک ๑۩۞۩๑

سلام سلام چه خبره امشب وای ی ی ی   

                           

بیست و چهار سال پیش در همچین لحظه ای می دونین چه اتفاقی افتاده یعنی ۲۰فروردین۶۳ . ی فرشته ی آسمونی که از قضا آزاده دوست داشتنی من بوده  پاشو به این دنیا گذاشته   

                             

 

رقص رقص مبارک ک ک ک  هرکی نگه ماشالا ذلیل بشه ایشالا

 

                                               

 اینم منو آزاده جونیم چشم نزنینا ااااااااااااا :

                                              

 

خانوما دست ت ت ت ت  آقایون رقص  حالا برعکس  

حالا من میخوام ی شعر در وصف آزاده جونم بخونم

جلوی اینه نرو اینه خجالت میکشه  

ماه اگه تو رو ببینه کلی منت می کشه 

پیش گلدونا نرو به شمات عادت میکنن 

همین الآنم دارن به من حسادت میکنن 

نرو بیرون از خونه ادما عاشقت میشن 

نمیدونن چقدر راهه تا لایقت بشن 

اینم بادکنک بیا بترکونیمشون: