بهشت در روح

در بين شاگردان شيوانا زوج جواني بودند كه چهره اي فوق العاده شفاف و ملكوتي داشتند. اين دو زوج به شدت شيفته سخنان شيوانا بودند و با وجودي كه كلبه شان در دورترين نقطه دهكده بود. اما هر روز صبح زودتر از بقيه در كلاس شيوانا شركت مي كردند. ويژگي برجسته اين زوج جوان يعني شفافيت فوق العاده چهره و آرامش عميق شان هميشه براي بقيه شاگردان شيوانا يك سوال بود. روزي دختري جوان كه صورتي معمولي داشت در مقابل جمع از جا برخاست و از شيوانا پرسيد:" استاد! همه ما به يك اندازه از درس هاي شما بهره مي بريم.شما براي همه ما يك درس واحد مي گوئيد. پس چگونه است كه چهره بعضي از ما شفافيت معمولي دارد و چهره اين زوج جوان اينچنين ملكوتي مي درخشد!"

شيوانا تبسمي كرد و گفت:"ايمان و باور اندك روح تو را به بهشت خواهد برد. اما باور زياد بهشت را به روح تو مي آورد.هر چه باور تو به خالق كائنات بيشترباشد. حضور او در وجود تو بيشتر نمودار مي گردد. "

 

به نام یگانه حق

محمد عزیزم گوهر پاک سلام و درود را در زیباترین صدف محبت قرار داده و از مرداب

دلم به سویت می فرستم.آنرا پذیرا باش و در اقیانوس قلبت جای ده.زیرا برای تداوم

عشقمان از هر کلامی زیباتر است.

آری ولی حالا چه عاشقانه تو را می ستایم.شوخی شوخی اومدیم داخل چت جدی

جدی عاشق شدیم.باید اعتراف کنم که اصلآ فکرش را هم نمیکردم.

بگذار بگویم که من در افق مقدس عشق تو زندگی خود را یافتم و خودم را معنا کردم.

تا ابد دوستت دارم وهمه دلخوشی من در تحقق آرزوی تو تجسم می یابد.عشق تو با

جسم و روحم آمیخته است و تاب آن را ندارم که تو را اندوهگین ببینم.مرا ببخش.

بی آنکه بخواهم مجنون  من باشی لیلی وفادار تو خواهم بود.بی آنکه آرزو کنم در غم

من اشک بریزی مشتاقانه از غم تو خواهم مرد.

ولی این را بدان که قلب من بی تو صدایی نداردو زندگی بدون تو برای من هرگز شور

و صفایی ندارد.

از خداوند منان که همیشه یاور ماست خواهانم که بهترین راه را به ما نشان دهد تا

بتوانیم بهترین تصمیم را با هم بگیریم.

اون کسی که خیلی دوستت داره:آزاده

دوست بداريد

اي همه مردم ، درين جهان به چه كاريد ؟

عمـر گـرانمايه را چگونـه گـذرانيـد ؟

هرچه به عالم بود اگر به كف آريد

هيـچ نـداريـد اگـر عـشـق نـداريـد

واي شما ، دل به عشق اگر نسپاريد ،

گر به ثريا رسيد هيچ نيرزيد !

عشق بورزيد ،

دوست بداريد !

عشق جاودان

به نام خدای یکتا که آفرید من را تا دوست بدارم تو را

*راست گفتی عشق خوبان آتش است

                                                    سخت می سوزاند اما دلکش است!

من کجا و ترک آن مهوش کجا!

                                                 دل کجاپرهیز از این آتش کجا!

شادمانم گرچه در این آتشم

                                                روز و شب میسوزم اما دلخوشم

از خدا خواهم که افزونش کند

                                              دل اگر دم زد پر از خونش کند

کاش از این آتش تو را بودی خبر

                                             با خبر بودی که این بیدادگر

شعله اش هر چند افزونتر شود

                                            سینه از آن هر چه پر خونترشود

ناله را هر چند سازد زارتر

                                          هر چه دارد دیده را خونبارتر

باغ دل را با صفاتر میکند

                                         مرغ جان را خوشنواتر میکند*    

 

آزاده جان

آزاده جان یادت میاد این اولین جمله بود که بین ما رد و بدل شد  و تو منو جدی نمی گرفتی

 

ولی حالا.........................