عشق پاک ما

* غم پنهان *

azadeh — Fri, 03 Oct 2008 12:27:18 GMT

رنان

سعادت دیگران بخشی مهم از خوشبختی ماست

تو می رسی و غمی پنهان همیشه پشت سرت جاری

همیشه طرح قدم هایت شبیه روز عزاداری

تو می نشینی و بین ما نشسته پیکر مغمومی

غریب وخسته و خاک آلود؛ به فکر چاره ناچاری

شبیه جنگل انبوهی که گر گرفته از اندوهِ -

هجوم لشکر چنگیزی... گواهت این غم تاتاری

بیا و گریه نکن در خود که شانه های زمین خیسند

مرا تحمل باران نیست؛ تو را شهامت خودداری

همین که چشم خدا باز است به روی هرچه که پیش آید

ببین چه مرهم شیرینیست برای سختی و دشواری!!

کمی پرنده اگر باشی در آسمان دلم هستی

رفیق ماهی و مهتابی؛عزیز سرو وسپیداری...

چقدر منتظرت بودم !ببینمت کمی آسوده...

دوباره آمده ای اما؛ همان همیشه عزاداری

.:: او ریش دارد و من نه ؟! ::.

eshghe-pake-ma — Fri, 19 Sep 2008 10:06:18 GMT

دوستان سلام

می دونم سرعت اینترنت توی ایران خیلی پایین هستش و دیدن کلیپ به صورت آنلاین سخته ولی دیدن این کلیپ رو به همه دوستان توصیه می کنم.

آدمي مي شناسم از دوزخ
خوف وتشويش دارد و من نه
بس که مي ترسد از عذاب خدا
هول آتيش دارد و من نه
دائما ذکر گويد و تسبيح
در کف خويش دارد و من نه
قلبي آکنده از خدا و سري
باطن انديش دارد و من نه
بس عجول است در رکوع و سجود
گوئي او جيش دارد و من نه
تا رسد زآسمان به او الهام
دوسه تا ديش دارد و من نه
گوئيا با خدا بود فاميل
او که اين کيش دارد و من نه
بهر ماموريت ز بيت المال
هي سفر پيش دارد و من نه
بر نگشته ز انگليس هنوز
سفر کيش دارد و من نه
بهر حج تمتع و عمره
کوپن و فيش دارد و من نه
زندگي تخته نرد اگر باشد
او دو تا شيش دارد و من نه
پانزده تا مغازه يک پاساژ
توي تجريش دارد و من نه
در دزاشيب باغ و در قلهک
خانه از خويش دارد و من نه
پانزده تا عيال صيغه و عقد
بي کم و بيش دارد و من نه
گرچه با گرگها بود دمخور
ظاهر ميش دارد و من نه
داني او اين همه چرا دارد؟
چون که او ريش دارد و من نه

راستی نظرتون در مورد کلیپ توي نظرات بگید.

شهر رمضان ، الذی انزلت فیه القرآن

azadeh — Fri, 05 Sep 2008 09:53:28 GMT

کم کم دیگه بوی "ماه رمضان" توی هر شهر و کوچه و خونه به مشام همه داره

میرسه،انگار همین دیروز بود که داشتیم عید فطر رو جشن می گرفتیم.یه سال

هم گذشت و دوباره رمضان،ماه نزول قرآن، ماه ضیافت الله رسید....

آره رمضان با " ربنای" شجریان اش،با" اذان" موذن زاده اش،با "دعای سحر"اش،

با "بک یا الله" اش، با "شبای احیاش" ، با "سفره ی افطار" اش رسید...

خدای مهربونم!

امیدوارم به همه توفیق بفرمایی،تا از این ماه،که منصوب به خودتان و ماه خدا نام

داره، نهایت استفاده رو ببریم و از فیوضات این ماه پر خیر و برکت بهره مند بشیم.

آمین یا رب العالمین...

.:: مهندس و مدير ::.

eshghe-pake-ma — Sun, 24 Aug 2008 09:36:18 GMT

مردی که سوار بر بالن در حال حرکت بود ناگهان به یاد آورد قرار مهمّی دارد؛ ارتفاعش را کم کرد و از مردی که روی زمین بود پرسید:
"ببخشید آقا ؛ من قرار مهمّی دارم ، ممکنه به من بگویید کجا هستم تا ببینم به موقع به قرارم می رسم یا نه؟"
مرد روی زمین : بله، شما در ارتفاع حدودا ً۶ متری در طول جغرافیایی "۱٨'۲۴ ﹾ۸۷ و عرض جغرافیایی "۴۱'۲۱ﹾ ۳۷ هستید.
مرد بالن سوار : شما باید مهندس باشید.
مرد روی زمین : بله، از کجا فهمیدید؟؟"
مرد بالن سوار : چون اطلاعاتی که شما به من دادید اگر چه کاملا ًدقیق بود به درد من نمی خورد و من هنوز نمی دانم کجا هستم و به موقع به قرارم می رسم یا نه؟"
مرد روی زمین : شما باید مدیر باشید.
مرد بالن سوار : بله، از کجا فهمیدید؟؟؟"
مرد روی زمین : چون شما نمی دانید کجا هستید و به کجا میخواهید بروید. قولی داده اید و نمی دانید چگونه به آن عمل کنید و انتظار دارید مسئولیت آن را دیگران بپذیرن.

بهترین هرگز فراموشت نخواهم کرد

azadeh — Tue, 12 Aug 2008 10:16:18 GMT

چه شبها که من بی صدا گریه کردم

برای دل بی نوا گریه کردم

وبی شانه هایت گریه کردن چه سخت است

بیا تا ببینی کجا گریه کردم

به شوق بهار نجیب نگاهت

شدم ابرو بی ادعا گریه کردم

غریبانه سر روی زانو نهادم

برای دلت بی ریا گریه کردم

اگر ميدانستم که در پس هر خنده اي گريه اي وجود دارد ، هرگز نمي خنديدم .

و اگر ميدانستم که درپس هر سلامي ، خداحافظي هست هرگز سلام نمي کردم .

و اگر ميدانستم در پس هر آشناي جدايي وجود دارد ، هرگز آشنايت نمي شدم .

و حالا که خنديدمت ، سلامت کردم ، و آشنايت شدم

دوستت دارم و هرگز فراموشت نخواهم کرد

.:: اگه يه روز بري سفر ::.

eshghe-pake-ma — Tue, 12 Aug 2008 05:11:18 GMT

                                       اگه يه روز بري سفر
     بري ز پيشم بي خبر
                                               اسير رويا ها مي شم
                                                دوباره باز تنها مي شم
                                                به شب ميگم پيشم بمونه
                                                    به باد ميگم تا صبح بخونه
                                                           بخونه از ديار ياري چرا
                                                                ميري تنهام مي زاري
                                                                      اگه فراموشم کني
                                                                         ترک آغوشم کني
                                                                             پرنده دريا ميشم
                                                                    توو چنگ موج رها ميشم
                                                                   به دل ميگم خاموش بمونه
                                                                     ميرم که هر کسي بدونه
                                                                  ميرم بسوي اوون دياري
                                                               که تووش منو تنها نذاري
                                                                     اگه يروزي نووم تو
                                                            توو گوشه من صدا کنه
                                                               دوتاره باز غمت بياد
                                                                  که منو مبتلا کنه
                                                    به دل ميگم کاريش نباشه
                                                          بزاره درد تو دوا شه
                                                            بره توي تمومه جونم
                                                           که باز برات آواز بخونم
                                                                 اگه بازم دلت ميخواد
                                                                       يار يکديگر باشيم
                                                                             مثال ايوم قديم
                                                                      بشينيمو صحر پا شيم
                                                                         بايد دلت رنگي بگيره
                                                                            دوباره آهنگي بگيره
                                                                        بگيره رنگ اوون دياري
                                                                    که تووش منو تنها نذاري
                                                                 اگه ميخواي پيشم بموني
                                                                          بيا تا باقي جووني
                                                                   بيا تا پوست واستخونه
                                                                       نذار دلم تنها بمونه
                                                                 بذار شبم رنگي بگيره
                                                                  دوباره آهنگي بگيره
                                                               بگيره رنگ اوون ديري
                                                        که تووش منو تنها نذاري

.:: طبیعت حقیقی یک قلب ::.

eshghe-pake-ma — Sun, 10 Aug 2008 16:44:18 GMT

"جان بلا نکارد" از روی نیکمت برخاست . لباس ارتشی اش را مرتب کرد وبه تماشای انبوه جمعیت که راه خود را از میان ایستگاه بزرگ مرکزی پیش می گرفتند مشغول شد. او به دنبال دختری می گشت که چهره او را هرگز ندیده بود اما قلبش را می شناخت دختری با یک گل سرخ .

از سیزده ماه پیش دلبستگی اش به او آغاز شده بود. از یک کتابخانه مرکزی فلوریدا با برداشتن کتابی از قفسه ناگهان خود را شیفته و مسحور یافته بود. اما نه شیفته کلمات کتاب بلکه شیفته یادداشت هایی با مداد که در حاشیه صفحات آن به چشم می خورد. دست خطی لطیف که حکایت از ذهنی هشیار و درون بین و باطنی ژرف داشت. در صفحه اول "جان" توانست نام صاحب دست خط را بیابد :دوشیزه هالیس می نل" . با اندکی جست و جو و صرف وقت او توانست نشانی دوشیزه هالیس را پیدا کند."جان" برای او نامه ای نوشت و ضمن معرفی خود از او در خواست کرد که به نامه نگاری با او بپردازد .

روز بعد "جان" سوار بر کشتی شد تا برای خدمت در جنگ جهانی دوم عازم شود. در طول یک سال ویک ماه پس از آن دو طرف به تدریج با مکاتبه و نامه نگاری به شناخت یکدیگر پرداختند. هر نامه همچون دانه ای بود که بر خاک قلبی حاصلخیز فرو می افتاد و به تدریج عشق شروع به جوانه زدن کرد "جان" در خواست عکس کرد ولی با مخالفت "میس هالیس" رو به رو شد . به نظر "هالیس" اگر "جان" قلبا به او توجه داشت دیگر شکل ظاهری اش نمی توانست برای او چندان با اهمیت باشد.
وقتی سرانجام روز بازگشت "جان" فرا رسید آن ها قرار نخستین دیدار ملاقات خود را گذاشتند: 7 بعد از ظهر در ایستگاه مرکزی نیویورک . هالیس نوشته بود: "تو مرا خواهی شناخت از روی رز سرخی که بر کلاهم خواهم گذاشت.". بنابراین راس ساعت 7 بعد از ظهر "جان " به دنبال دختری می گشت که قلبش را سخت دوست می داشت اما چهره اش را هرگز ندیده بود.

ادامه ماجرا را از زبان "جان " در ادامه مطلب بشنوید:

.:: آهنگ زیبا ::.

eshghe-pake-ma — Fri, 08 Aug 2008 10:56:18 GMT

آهنگ زیبا از George Jones به نام "He Stopped Loving Her Today"

He said I'll love you 'til I die
She told him you'll forget in time
As the years went slowly by
She still preyed upon his mind

He kept her picture on his wall
Went half crazy now and then
He still loved her through it all
Hoping she'd come back again

Kept some letters by his bed
Dated 1962
He had underlined in red
Every single I love you

I went to see him just today
Oh but I didn't see no tears
All dressed up to go away
First time I'd seen him smile in years

(Chorus)
He stopped loving her today
They placed a wreath upon his door
And soon they'll carry him away
He stopped loving her today

(Spoken)
You know she came to see him one last time
Oh and we all wondered if she would
And it kept running through my mind
This time he's over her for good

دانلود آهنگ در ادامه مطلب

.:: آخرین جرعه جام ::.

eshghe-pake-ma — Sun, 03 Aug 2008 16:25:18 GMT

همه میپرسند
چیست در زمزمه مبهم آب
چیست در همهمه دلکش برگ
چیست در بازی آن ابر سپید
روی این آبی آرام بلند
که ترا می برد اینگونه به ژرفای خیال
چیست در خلوت خاموش کبوترها
چیست در کوشش بی حاصل موج
چیست در خنده جام
که تو چندین ساعت
مات و مبهوت به آن می نگری
نه به ابر
نه به آب
نه به برگ
نه به این آبی آرام بلند
نه به این خلوت خاموش کبوترها
نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام
من به این جمله نمی اندیشم
من مناجات درختان را هنگام سحر
رقص عطر گل یخ را با باد
نفس پاک شقایق را در سینه کوه
صحبت چلچله ها را با صبح
بغض پاینده هستی را در گندم زار
گردش رنگ و طراوت را در گونه گل
همه را میشنوم
می بینم
من به این جمله نمی اندیشم
به تو می اندیشم
ای سراپا همه خوبی
تک و تنها به تو می اندیشم
همه وقت
همه جا
من به هر حال که باشم به تو می اندیشم
تو بدان این را تنها تو بدان
تو بیا
تو بمان با من تنها تو بمان
جای مهتاب به تاریکی شبها تو بتاب
من فدای تو به جای همه گلها تو بخند
اینک این من که به پای تو درافتادم باز
ریسمانی کن از آن موی دراز
تو بگیر
تو ببند
تو بخواه
پاسخ چلچله ها را تو بگو
قصه ی ابر هوا را تو بخوان
تو بمان با من تنها تو بمان
در دل ساغر هستی تو بجوش
من همین یک نفس از جرعه جانم باقی است
آخرین جرعه این جام تهی را تو بنوش.

آقایی روزت مبارک

azadeh — Wed, 16 Jul 2008 11:40:18 GMT

می نویسم ... آری ...باز هم مثل همیشه برای تو می نویسم... برای تویی که مقصود تمام نوشته های منی تویی که الفبای عشق را به من آموختی تویی که مرا سر گردان دنیای قشنگ عاشقی کردی تویی که قلم روان قلبم را به دست دلم دادی تا برای اولین بار برای تو بنگارد تویی که دگر هیچگاه نمی توانم از کنارت با بی تفاوتی بگذرم تویی که چیزی به من هدیه کردی تا غمخوار و همدم تنهایی هایم باشد تویی که فقط تو را از او می خواهم و بس .. تویی که هیچ در وصف مهربانی های بی پایانت نمی یابم و تنها حرف و کلامی که برایت می یابم این است: با تمام وجودم **دوستت دارم ** بی نهایت با صداقت تا قیامت ...

نگاهت را قاب می گیرم در پس آن لبخند که به من شور و نشاط زندگی می بخشد امروز روز توست روزت مبارک آقایی خودم.*